บรีธเวิร์กทำให้ระบบประสาทสงบลงได้อย่างไร

ระบบประสาทอัตโนมัติของคุณทำงานบนสองการตั้งค่าหลัก คือซิมพาเทติก (เร่งเครื่อง ระดมกำลัง สู้หรือหนี) และพาราซิมพาเทติก (พัก ย่อย ฟื้นตัว) ความเครียดส่วนใหญ่ไม่ได้อันตราย เป็นเพียงระบบประสาทที่ค้างอยู่ฝั่งซิมพาเทติกนานเกินไป บรีธเวิร์กเป็นหนึ่งในวิธีที่เร็วและตรงที่สุดในการหมุนปุ่มนั้นกลับ

ทุกครั้งที่หายใจเข้า หัวใจเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย ทุกครั้งที่หายใจออก ช้าลงเล็กน้อย โดยมีเส้นประสาทเวกัสเป็นตัวขับ ยืดการหายใจออกให้ยาว คุณก็พึ่งผลของการชะลอนั้นมากขึ้น งานทบทวนปี 2017 ใน Frontiers in Human Neuroscience (Russo, Santarelli & O'Rourke) พบว่าการหายใจช้า ๆ ที่หายใจออกยาวขึ้น เพิ่มกิจกรรมของระบบพาราซิมพาเทติกและความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจได้อย่างสม่ำเสมอ และลดการกระตุ้นของระบบประสาทที่เกี่ยวกับความเครียด นี่เป็นเหตุผลสำคัญที่เซสชันเริ่มด้วยดิน รอบแรกที่ช้าที่สุดของ Elemental Rhythm เพื่อให้ร่างกายได้ผ่อนลงก่อนที่อะไรเข้มข้นกว่าจะเกิดขึ้น

ความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจ (HRV) วัดว่าช่วงห่างระหว่างการเต้นของหัวใจแต่ละครั้งเปลี่ยนไปมากแค่ไหนในแต่ละขณะ ฟังดูสวนทาง แต่ยิ่งแปรปรวนมากยิ่งดี เพราะแปลว่าระบบประสาทของคุณสลับระหว่างการตื่นตัวกับการฟื้นตัวได้ราบรื่น ไม่ติดอยู่เกียร์เดียว งานวิจัยเรื่องการหายใจที่ความถี่สั่นพ้อง (ราว 5 ถึง 6 ครั้งต่อนาที) พบว่าเพิ่ม HRV และปรับปรุงความไวของบาโรรีเฟล็กซ์ได้อย่างสม่ำเสมอ บาโรรีเฟล็กซ์คือรีเฟล็กซ์ที่ช่วยปรับความดันโลหิตและการตอบสนองต่อความเครียด (Lehrer et al., 2014, Applied Psychophysiology and Biofeedback) HRV ที่สูงกว่าสัมพันธ์กับการฟื้นตัวจากความเครียดที่ดีกว่า โฟกัสที่คมกว่า และความยืดหยุ่นทางอารมณ์ภายใต้แรงกดดันที่มากกว่า

ยังมีอีกส่วนหนึ่ง คือการรับรู้ภายในร่างกาย ความสามารถในการรู้สึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายตัวเองจริง ๆ อกที่ตึง กรามที่ขบ ลมหายใจที่ตื้น ก่อนที่มันจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ การศึกษาปี 2018 ใน Frontiers in Psychology (Mehling et al.) พบว่าการฝึกที่สร้างการรับรู้ภายในร่างกาย รวมถึงการสแกนร่างกายคู่กับลมหายใจ สัมพันธ์กับการปรับอารมณ์ที่ดีขึ้น ความเครียดที่ต่ำลง และสมดุลของระบบประสาทอัตโนมัติที่ดีขึ้น บรีธเวิร์กฝึกประสาทสัมผัสนี้โดยตรง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ผลมักอยู่นานกว่าตัวเซสชัน